U kent de vergelijking vast wel. Als over gedeelde verantwoordelijkheid wordt gesproken, wordt vaak de vergelijking gemaakt met het kind dat verdrinkt in de vijver terwijl er meerdere (verstandige) omstanders waren. Met dit voorbeeld wordt gewaarschuwd voor het effect van het delen van verantwoordelijkheid. Als de verantwoordelijkheid over meerdere mensen wordt verdeeld, voelt het individu zich minder verantwoordelijk en is de kans groter dat hij of zij niet in actie komt, terwijl dit wel had gemoeten.

Onlangs vond er in Rotterdam een bijeenkomst plaats over veiligheid. Aan de orde kwam hoe de zorg is geregeld voor kinderen en jongeren die (dreigen te) ontsporen in een bepaalde wijk. Tijdens de bijeenkomst heb ik zitten turven en ik kwam in totaal tot minimaal 12 instanties die zich tegelijkertijd bemoeien met een en hetzelfde kind. Nou vind ik het ook belangrijk dat gekeken wordt naar de structuur van de jeugdzorg (Centrum voor Jeugd en Gezin) en snap ik ook heel goed de (gewenste) rol van de ouders, maar is de esssentie van het probleem niet dat de verantwoordelijkheid wordt gedeeld en dat het kind daarmee figuurlijk verdringt in de vijver van jeugdzorg?