Stel je voor zeg. Je bent docent bij een christelijke school, leert jonge kinderen rekenen, doet dat met veel plezier en goed resultaat, loop je in het weekend een keer stomtoevallig de directeur van de school tegen het lijf in een homo cafe in de stad (die directeur is nl stiekem ook homo). Wordt je ontslagen. In Nederland, in het jaar 2010 .... 

De vraag was: "Is dit waar?" Ik wijs aan waar de kern van het probleem ligt, ofwel, waar de oplossing kan worden gevonden. Ik heb dit al vaker dan eens aangestipt, maar D66'ers zijn niet meer zo happig op voorstellen tot grondwetswijziging. Opzich begrijpelijk natuurlijk, maar zonder ruggegraat heeft een partij natuurlijk maar weinig bestaansrecht.

Persoonlijk ben ik voorstander van danwel niet financieren van onderwijs, minima een bijdrage geven voor onderwijskosten, universiteiten hun eigen toegangseisen laten stellen en de markt zijn werk laten doen (overigens met behoud van onderwijsplicht), danwel het instellen van seculiere staatsscholen als enige staatsgefinancieerde onderwijsinstellingen (mbt de onderwijsplicht) en het volledig loskoppelen van het stukje "bijzonder" van het stukje "onderwijs". Godsdienst kan dan, net als voetbal en andere hobbies, buitenschools plaatsvinden in volledige vrijheid, op eigen kosten.

Als we toch wetteksten aan het citeren zijn is dit een zeer relevante: artikel 5, lid 2 van de Algemene Wet Gelijke Behandeling. Zie met name onder c:

2.   Het eerste lid laat onverlet:

a.   de vrijheid van een instelling op godsdienstige of levensbeschouwelijke grondslag om eisen te stellen, die gelet op het doel van de instelling, nodig zijn voor de vervulling van een functie, waarbij deze eisen niet mogen leiden tot onderscheid op grond van het enkele feit van politieke gezindheid, ras, geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid of burgerlijke staat;

b.   de vrijheid van een instelling op politieke grondslag om eisen te stellen, die gelet op het doel van de instelling, nodig zijn voor de vervulling van een functie, waarbij deze eisen niet mogen leiden tot onderscheid op grond van het enkele feit van ras, geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid of burgerlijke staat en

c.   de vrijheid van een instelling van bijzonder onderwijs om eisen te stellen over de vervulling van een functie, die, gelet op het doel van de instelling, nodig zijn voor de verwezenlijking van haar grondslag, waarbij deze eisen niet mogen leiden tot onderscheid op grond van het enkele feit van politieke gezindheid, ras, geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid of burgerlijke staat.

Er is nu dus een discussie gaande over het "enkele feit principe". Iemand van wie bekend is dat hij homosexueel is (bijvoorbeeld omdat hij/zij dat in de sollicitatiebrief heeft geschreven, of op een lerarenvergadering bij de rondvraag vertelt) mag om die reden niet geweigerd of ontslagen worden. De discussie die loopt is dan: welke handeling of gedraging is daarnaast voldoende om die persoon wel te weigeren of te ontslaan.

Deze discussie is actueel, omdat er een Europese Richtlijn is waarmee bovenstaande bepaling mogelijk in strijd is. De regering heeft aan de RvS gevraagd of aan die Richtlijn kan worden voldaan zonder de balans van de grondrechten zoals neergelegd in de Wet Gelijke Behandeling ongedaan te maken. Voor verdere bijzonderheden daarover verwijs ik naar http://www.radar.nl/read/enkele_feit_constructie

Om op de vraag van Matthijs terug te komen: ja het is waar.

Daaraan wil ik toevoegen dat ik het heel triest vind dat het waar is, maar voordat je de vrijheden van anderen op dit terrein beperkt (in dit geval vrijheid van onderwijs) moet je heel goed nadenken. De ideeën van Jan Groenen zijn als denkrichting niet zo gek, vind ik. Ook dat vergt wel goed nadenken en er zijn misschien nog meer alternatieven die overwogen moeten worden.

Intussen raad ik een ieder aan om de petitie te tekeken. Het geeft in elk geval een signaal af en biedt een tegenwicht aan mensen die de homo's het liefst weer in de kast zouden duwen.

Op deze kwestie is niet zozeer de grondwet van toepassing als de Wet gelijke behandeing. Die maakt voor het discriminatieverbod van homo's een uitzondering voor functies onderwijsinstellingen op godsdienstige grondslag. Die uitzondering geldt alleen voor medewerkers en alleen als daaraan niet het 'enkele feit' dat iemand homoseksueel is ten grondslag ligt. Die uitzondering op het discriminatieverbod geldt dus niet voor leerlingen van een school.

De zogenaamde 'enkele feit constructie' houdt in dat er naast het homoseksueel zijn, bijkomende omstandigheden moeten zijn. Wat de wetgever daarmee precies bedoelt is niet helemaal duidelijk, maar aangenomen wordt bv. een docent die met iemand van hetzelfde geslacht getrouwd is.

Deze volkomen idiote constructie is nog steeds van kracht, al heeft D66 in 2008 een initiatiefvoorstel ingediend deze bepaling te schrappen.

@Johan

Omdat in de grondwet grondrechten zijn opgenomen die met elkaar in conflict kunnen komen heeft men dat in de Algemene Wet Gelijke Behandeling willen regelen. Zie mijn bijdrage hierboven. De petitie waar deze discussie mee begon heeft juist daarop betrekking.

@Johan, nee, ik zie niet hoe dat direct uit art 23 Gw kan volgen, maar dat was wel de draai die het CDA daaraan gaf. Zoals je weet, grinstenen kun je om een bootschap sturen, als het om hun perfide behoefde gaat hun haleluja normen aan anderen op te leggen.

Matthijs, zoals ik als schreef, het enkele feit dat iemand homo is, is niet genoeg. Als er dus bijkomende omstandigheden aangetoond zijn, heeft de rechter natuurlijk niet de bevoegdheid de wet uit te leggen zoals hij die leuk vindt. De Wet gelijke behandeling is een relatief nieuwe wet (1992) dis de wetsgeschiedenis zal door de rechter wat dat aangaat nauw gevolgd worden.

Maar als de directie het ontdekt vanwege gedragingen van de leraar (verzin maar wat: hij woont samen in een homosexuele relatie) dan kan de school zich erop beroepen dat er niet sprake is van "het enkele feit' en dat (in dit voorbeeld) het samenwonen in een homosexuele relatie in strijd is met de opvattingen waar de school voor staat. En ik denk dat de rechter daar dan wel in mee zal moeten gaan.

Zowel bij de behandeling van het wetsvoorstel in de tweede kamer (1990/1991) als in uitspraken van de CGB (1999-38) is duidelijk aangegeven dat homosexualiteit en het hebben van een homosexuele relatie een enkel feit is en geen grond is voor ontslag. Homosexualiteit is inclusief de emotie en uitingen die samenhangen met de geaardheid en kan dus niet los gezien worden van samenleving e.d.. De CGB heeft in 2007-100 aangegeven dat het openstellen van het huwelijk voor partners van hetzelfde geslacht, tevens heeft geleid tot een huwelijk tussen partners van hetzelfde geslacht ook behoren tot een enkel feit.

Om tot meerdere feiten te komen zou een docent op een bijzondere school dus tevens de identiteit van de school actief moeten afwijzen. Op dat moment is er echter een functioneringsprobleem dat op zich al voldoende reden is voor ontslag.

@Jacques

Dank voor deze correctie. Is er al jurisprudentie waarbij wel is aangenomen dat er meer was dan "het enkele feit"?

het bovenstaande geldt van Balk tot Sint Joost

@jacques: volgens mij had ik jouw reactie vlak voor de mijne niet gelezen toen ik reageerde. Ik hoop maar dat mijn "tirade" inderdaad compleet overbodig is, net als die petitie.

Martin, bedankt voor de extra informatie. Als ik dat lees, is het in elk geval wettelijk gezien niet zo dramatisch als ik eerst dacht.

Maar je hebt gelijk dat de praktijk los staat van de wetten en het kan zijn dat er in de praktijk nog heel wat te verbeteren is. Als het gaat om het klimaat op een school, als leraren of leerlingen te bang zijn om openlijk voor hun geaardheid uit te komen of er negatieve reacties over krijgen, is dat zeer kwalijk. En zo iets kun je niet bij wet regelen.

Matthijs, het gaat er natuurlijk om wat voor gescherming de AWGB feitelijk biedt. Het is natuurlijk van de gekke dat in deze wet een uitzondering wordt gemaakt voor onderwijs, terwijl dat juist één van de sectoren is waar het discriminatieverbod het belangrijkste is, aangezien op scholen kinderen en pubers hun eigen identiteit gaan ondekken en het fundament leggen voor hun maatschappelijke inizchten.

Het beroep vauit het CDA op art 23 Gw is gewoon gelul. Dan zou immers ook onderwijs waarin antisemitisme of andere rasuisluitingen tot het fundamentele gedachtegoed behoord, uitgezonderd moeten zijn. Ook gristelijke inzichten die tot kort geleden als rechtsreeks uit de bijbel voortvloeiende mensbeelden die zéér polulair waren (laten we even niet vergeten dat anti-semitisme tot het einde van WO II ook in Nederland de sociale norm was).

Voorts vaag ik mij af waar Ter Horst haar informatie vandaan haalt. Ik meen mij te herinneren dat het COC met hele andere, gedocumenteerde gegevens komt. Maar zelfs als het zo is dat bij ontbindingen homoseksualiteit niet als verzoeksgrond wordt opgegeven, dan betekend dat bepaald niet dat die homoseksualiteit een belangrijke factor is geweest. De wet geeft schoolbesturen uiteindelijk een stok om homoseksualiteit te slaan, zij het niet zonder meer.

Nog even ingaande op eerder gemaakt opmerkingen: als een homoseksueel met iemand van het gelijke geslacht huwt, is dat iets anders dan samenwonen. Ik denk dat zo'n huwelijk zonder meer een 'bijkomende omstandiheid' zal zijn. Voor dit soort fundamentalisten is het huwelijk een 'heilig' instituut. Het aangaan van een 'homo' huwelijk is dat als daad een afwijzing van dat 'fundamentele gedachtegoed'. Als laatste opmerking hierover, het college gelijke behandeling doet geen bindende uitspraken. Het komt regelmatig voor dat de gewone rechter (waarbij iedere klager of verweerder na een uitspraak terecht kan) zo'n uitspraak terzijde legt.

Dat leerkrachten niet meer openlijk homosekueel durven te zijn, is een veel breder probleem, waarbij in de regel de AWGB niets mee te maken heeft. Hoe dat in de rest van Nederland is, weet ik niet, maar in Amsterdam speelt dat vooral op ROC's maar ook op HBO-instellingen en beperkt dat zich  niet tot homoseksualiteit, maar ook bijvoorbeeld de positie van vrouwen, antisemitisme  etc. Ik verklaar dat uit de verschrikkelijke onderwijsverkrachtingen die de afgelopen decennia hebben plaatsgevonden. Die onderwijsverkrachtingen hebben de leerkrachten tot productiemedewerkers gereduceerd en een pseudokaste van mediocre onderknuppels tot managers hebben gegevreeerd, die niets liever doen dan over productuitstoot, targets of ander quasi vakjargon te kwebbelen.

"Productuitstoot en kwaliteit = diploma's en cijferlijsten. De productiefactoren zijn daarbij de leerlingen en leraren. Het steunen van homoseksuele of vrouwelijke docenten tegen discriminatie door leerlingen heeft slechts 'marginale meerwaarde' in de 'productuitstoot' en is dus niet efficient. Homoseksuele leerlingen steunen is al helemaal een desinvestering als je voor een fractie van de prijs ze 'gewoon' in de kast kunt houden. (dit is een niet erg overdreven parafrasering van de riooltaal die zo'n 'manager', van een HBO overigens, tegen mij heeft uitgebraakt. Bloedserieus was zij).

Maar dit laatste is een heel andere discussie.

Matthijs, er zijn niet allerlei wetten die elkaar tegenspreken. In de titel 10 van boek 7 BW worden in afdeling 4 op grond van de AWGB, de gelijke behandeling in de arbeidsovereenkomst bepaald. Maar daarin worden dezelfde uitzonderingen voor onderwijsgevenden gehandhaafd.

Ik vind die uitzondering innerlijk tegenstrijdig, maar goed, wet is wet, die moet dan maar worden veranderd.

In de praktijk zullen de meest wergevers zich min of meer aan de wet houden. Echter, als je kwaad wil, dan kan dat bijna altijd. Een 'dossier' opbouwen in het arbeidsrecht kan inhouden dat je 'bewijs' tegen een werknemer opbouwd die, als je het maar zorgvuldig genoeg doet, van 'verwijtbaar disfunctioneren' (juridisch betekend dat, dat een kantonrechter een ontbinding zal uitspreken en de vergoeding zal beperken).

Als een werknemer op een gegeven moment met zo'n dossier wordt geconfronteerd als de werkgever zegt de arbeidsovereenkomst te willen beeindigen met een minnelijke regeling, zal de advocaat of andere rechtshulpverlener de werknemer  in de regel adviseren op die schikking in te gaan.

De ontbindingsprocedure is kort en geeft weinig ruimte voor uitgebreide bewijsvoering, zeker niet in de vorm van getuigenverhoor. Het is overigens mijn ervaring dat collega's zelden of nooit in het voordeel van een werknemer, dus tegen hun eigen werkgever,  willen getuigen. Tegen de onbindingsbeschikking van de Kantonrechter staat geen hoger beroep open en cassatie is slechts in zeer uitzonderlijke gevallen haalbaar.

Dit geldt overigens bijna altijd. Een goede jurist kan in bijna alle zaken een dossier opbouwen waarmee je een ongewensde werknemer eruit kan gooien. Omdat dit een dure grap is zal het niet vaak voorkomen. Als het desondanks gebeurt, komt een werknemer daar meestal pas achter als het te laat is, zodat de advocaat van de werknemer geen sterk tegendossier meer kan opbouwen, of dat dit simpelweg voor de werknemer niet te betalen is. Je zal dus als advocaat al snel adviseren met een schikking akkoord te gaan.

De formele rechtsbescherming is dus in principe met enige moeite te omzeilen. Maar wat ik erg vind, is dat de gemaakte uitzondering voor homoseksuele leerkrachten, als het ware een legitimatie geeft om zo'n 'alternatief' dossier op te bouwen, en ik denk dat dat op veel grotere schaal gebeurt dan aan de opervlakte komt.

De overheid hoort m.i. geen cent te betalen aan wat voor instituties dan ook, die vinden dat zij zich op een 'hogere macht' dan de wetgever beroepen.

Blijkbaar hecht men - de wetgever? - meer aan religie dan aan gelijke rechten, als men liever scholen laat discrimineren dan homo's gelijke rechten te geven.

Ben het met eerste punt van jeroen eens, gelijkwaardigheid is een van de belangrijkste grondbeginselen van ons systeem. Op zich staat dat ook wel in de grondwet volgens mij. Het is meer welke andere wetten er nog bij staan en hoe die vervolgens in de praktijk geimplementeerd worden.

Over je tweede oplossing: dat lijkt me niet werken. Allereerst, hoe verklein je het aantal gelovige scholen? Je kunt er niet zomaar wat sluiten. Ten tweede, in principe blijft het discriminatieprobleem dan bestaan. Een homosexuele leraar kan dan nog steeds ontslagen worden daar. leerlingen kunnen nog steeds gediscrimineerd worden.

Ik zie meer in iets van de richting van Johan: we hebben een leerplichtwet omdat we alle kinderen in dit land goed onderwijs willen geven. Dat onderwijs heeft te maken met het leren van rekenen en taal en nog wat vakken. Verder leer je op school ook een en ander over belangrijke gedeelde normen en waarden in dit land. Religie valt ook wat mij betreft daarbuiten. Als een school graag bij het begin van de dag wil bidden en met feestdagen of anderszins buiten de officiele lessen wat wil doen aan bepaalde religieuze uitingen, op kosten van de ouders, is dat wat mij betreft geen probleem. Ik respecteer dat.

Maar waar ik dus echt een probleem mee heb is als een school dingen gaat onderwijzen die ingaan tegen die grondrechten van de mens. Dat een school onderwijst dat homosexualiteit een zonde zou zijn bijvoorbeeld. Kijk, als je er nu als volwassene voor kiest om naar een kerk of secte te gaan die bepaalde dingen gelooft en predikt, be my quest. Maar we hebben het over een school. Een school waar jonge kinderen vanaf heel jonge leeftijd verplicht op zitten, gedurende een belangrijk deel van hun leven.

En verder: als een leraar goed is in wiskunde les, mag hij niet ontslagen worden op basis van iets dat daar niet mee te maken heeft. net zo min als de schoonmaker ontslagen kan worden omdat hij een donkere huidskleur heeft.

Wat mij ook zorgen baart is dat de homohaat in Afrika zo toeneemt.De wetten worden daar soms draconisch, met name in Oeganda en Zimbabwe. Misschien helpt het als we als Nederland eens de hand op de OS knip gaan houden?

@Matthijs

Ik denk niet dat er veel normen en waarden zijn die door iedereen gedeeld worden. Wel breed gedragen. Maar als je die opneemt in het lesprogramma ben je toch eigenlijk al verkeerd bezig. Je stelt (en daar ben ik het roerend mee eens) dat een school geen dingen moet onderwijzen die ingaan tegen de grondrechten van de mens. Maar er was een tijd dat breedgedragen werd dat homosexualitiet een zonde, of anders een ziekelijke afwijking was. En als breedgedragen norm zou dat dan in de biologieles, of de maatschappijleerles kunnen worden uitgedragen?

Zelf ben ik wel voor openbaar onderwijs (hoewel ik geen enkele negatieve sentiment heb over het christelijk onderwijs dat ik heb genoten: dat viel allemaal wel mee in die brave na-oorlogse jaren). Maar dan meer voor een model waarbij leerlingen (die oud genoeg zijn) in aanraking komen met een breed palet van meningen, overtuigingen, politieke stelsels, geloven, noem maar op. Niet uitputtend natuurlijk, want dat zou zeer uitputtend worden voor de jongelui, maar help ze er wel bij op weg. Internet doet de rest. Laat ze nadenken, discussiëren etcetera. Maar probeer ze niet een richting uit te duwen.

Naast het lesprogramma is er dan ook nog wat de school "uitademt". Dat wordt door het onderwijzend personeel bepaald, maar ook door de leerlingen en ouders.

Om weer bij het onderwerp terug te komen: hoeveel jongeren die tijdens hun schooltijd ontdekken dat ze homo zijn zouden in de praktijk hun vriendje/vriendinnetje mee durven nemen naar een schoolfeest, ermee gaan "schuivelen" en wat zoenen in een hoekje? Hetero jongens en meisjes hoeven zich daar niet nerveus over te maken. De eerste jongen in de klas die al echt zoent (met een meisje)zal eerder als held dan als viezerik te boek staan.

Er is nog een lange weg te gaan.

@Matthijs

Wij zullen niet gauw ruzie krijgen denk ik. "Leren luisteren naar elkaar en leren discussieren, leren kritisch na te denken en andere meningen te respecteren, etc" lijken me vaardigheden die ik wel degelijk in het lespakket zou willen opnemen. Dat zijn zaken die later net zo nuttig zijn als rekenen en taal. In een flink aantal beroepen zijn dit zelfs basisvaardigheden.

@martin: inderdaad. Misschien moet ik voor dat soort vaardigheden ook niet de termen "normen en waarden" gebruiken. Het liefst gebruik ik die termen helemaal niet meer, aangezien ze (voor mij)  een zeer negatieve connotatie hebben (sinds onze MP er mee aan de haal gegaan is).

In dat opzicht is onderwijs over (homo)sexualiteit niet meer dan een objectief beschrijven van zaken. Immers, homosexualiteit is niet een mening of gedrag, maar een biologisch gegeven. Net als dat het hebben van rood haar niet een "ziekte" is. Verder is het onderwijzen over het feit dat we in nederland gelijke rechten hebben voor hetero's en homo's en dat het overgrote deel van de bevolking daar achter staat, niet subjectief is maar gewoon een objectieve vaststelling van feiten. Dat soort dingen kunnen en moeten dus zelfs door de meest fundamentele christelijke school gewoon in het lesmateriaal aan leerlingen aangeboden worden.

Als je determen normen en waarden loslaat, om welke onnozele reden dan ook, is er geen plek meer voor je in het onderwijs.

De overheid zou iig niet financieel moeten bijdragen aan scholen die mensen discrimineren wegens hun sexuele geaardheid.

Jacques "Ik ben voor feitelijk correct onderwijs, maar zelfs wat feitelijk is staat open voor discussie."
Dit is een dooddoener, zo van "Alles is relatief". Tuurlijk, of de aarde wel echt rond is, kan ook ter discussie gesteld worden.

"De staat dient te faciliteren, maar zeker niet te bepalen". Maar de centrale vraag is dus: wat faciliteer je? Mag een school dan maar helemaal zelf bepalen wat ze wel en niet onderwijst en ondertussen wel geld vangen? Denk het niet.  Wat mij betreft betaalt de overheid (wij) voor onderwijs in de belangrijkste vaardigheden en kennis die nodig is om in deze maatschappij een weg te vinden. Bij die kennis hoort de algemene kennis over hoe het in nederland werkt, wat hier normaal is, welke wetgeving er is, etc. Als iemand zijn kind wil (laten) leren dat homosexualiteit een ziekte en zonde is die uitgebannen moet worden, doen ze dat maar in hun vrije tijd met eigen geld.

@Robert

Je kunt nog toevoegen dat Balkendende, toen hier de huwelijkswetgeving was aangepast, zich haastte in Indonesië het volgende te verklaren:

"Tijdens zijn bezoek aan Indonesië vorige week sprak Balkenende aan de universiteit van Jakarta met een groep studenten over normen en waarden. Hierop kreeg hij de vraag of het homohuwelijk daarmee niet in strijd was. Balkenende antwoordde dat hij destijds als kamerlid tegen de wet had gestemd die het homohuwelijk mogelijk maakte.  

Hij werd daar toen over op het matje geroepen door de Kamer (PvdA, VVD en D66) en dit was zijn reactie:

"Maar Balkenende zegt nu dat hij in zijn functie als premier wel achter de openstelling van het huwelijk staat. Dat is 'nadrukkelijk één van de uitgangspunten van het kabinetsbeleid zoals dat ook is verwoord in de kabinetsbrief Homo-emancipatie', schrijft hij in de brief."

Lijkt wel een beetje op "met de kennis van nu", maar toch niet helemaal. Ik haal er eerder uit: als CDA'er ben en was ik tegen, maar goed, ik heb een regeerakkoord gesloten, dus...

Overigens vraag ik me af of het CDA nu nog tegen is. De verandering van de huwelijkswetgeving ligt alweer een tijdje achter ons. Ze hebben er aan kunnen wennen, de hemel is niet naar beneden gevallen en de paus is nog steeds geen lid van het CDA.

Een kleine correctie: het "enkele feit" staat niet in de grondwet, maar in de Wet Gelijke Behandeling. Het is wel een uitwerking van een afweging van verschillende grondrechten die in de grondwet zijn opgenomen en zich op dit punt moeilijk laten verenigen. Het is een moeizaam verkregen compromis en daarom zal een regering er ook niet gauw iets aan sleutelen. En hoe pijnlijk ik het zelf ook vind, het is praktisch geen groot probleem en op de langere termijn bereik je denk ik meer met zo'n compromis dan met een keihard opgelegde norm, hoe principieel juist die ook zou zijn.

De huidige wetgeving bevordert dat homo's zichtbaar zijn. Zelf heb ik sinds mijn coming out (ik was al 27) nooit meer verstoppertje gespeeld. Ook niet op mijn werk. Het heeft mijn carriëre niet geschaad en geen nare situaties opgeleverd. Niet iets om dankbaar voor te zijn, want dat is wat me toekomt, maar toch wel het vermelden waard. Ik en andere "zichtbare" homo's dragen ertoe bij dat het langzaam maar zeker niet vreemd meer is. Ik werk nu alweer een jaar samen met een moslim van Surinaamse afkomst, vader van twee kinderen. Prima vent. Prettige sfeer. Zo hoort het en zo kan het. 

Tja die uitspraak. Ik was hem ook vergeten. Wees dan een vent (en echte minister-president) en durf gewoon te zeggen dat het homohuwelijk in nederland wel degelijk bij onze normen en waarden hoort. Ik ben echt blij dat we in nederland, ondanks de problemen die er nog zijn met de emancipatie, vrij ver zijn. Ik ken genoeg vaders (en moeders) die, na jaren huwelijk met iemand van het andere geslacht, alsnog uit de kast gekomen zijn en nu gelukkig samenleven met een partner van hetzelfde geslacht. Nu die paar laatste stappen nog.

@Robert

Toch doet het CDA er nou ook weer niet zo spastisch over als de paus wel zou willen. Gerda Verburg (CDA) is de eerste openlijk lesbische minster in Nederland. Ien Dales was haar wel voorgegaan (en wie weet nog anderen) maar pas na haar dood maakte Ruud Lubbers bekend dat ze lesbisch was.

Gerda Verburg was een van de weinige CDA'ers die voor openstelling huwelijk voor paren van het gelijke geslacht stemde. Dat heeft haar geen schade berokkend, want ze kwam daarna hoog op de kandidatenlijst van het CDA te staan.

Wim van de Camp is lang kamerlid geweest voor het CDA en was bij de laatste verkiezingen voor het Europarlement de lijsttrekker voor die partij. Ook hij is openlijk homosexueel. Dat heeft overigens niet geleid tot spetterende standpunten. Het CDA is in tegenstelling tot de meeste andere partiijen niet van plan andere lidstaten aan te bevelen het huwelijk open te stellen (is nationale bevoegdheid is het formele standpunt), maar gaat wel andere landen aanspreken op discriminatie. Zien dat huwelijksverbod kennelijk niet als discriminatie! Van de Camp is dus niet iemand die voor homostandpunten op de barricades gaat (stemde ook tegen openstelling huwelijk) maar toch: openlijk homosexueel en prominent CDA'er.

Neemt niet weg dat ik mijn lot nooit in handen van het CDA zou leggen op dit punt (en veel andere punten).

@Matthijs: Er zijn zeker nog wel wat laatste stappen te zetten. En waakzaamheid blijft geboden, want niet alle stappen zijn noodzakelijkerwijs vooruit. Maar ik geloof niet dat de regering nog erg veel stappen kan zetten. Het gaat nu vooral om de maatschappelijke acceptatie. Daar zijn we trouwens ook een heel eind gekomen, maar zelfs op dit Plein lees je toch nog wel eens dingen waar je nekharen van overeind gaan staan.

Jacques, het is me niet duidelijk wat het punt is dat je wilt maken. Ik begrijp ook wel dat vrijheid van onderwijs in de universele verklaring van de rechten van de mens staat. Maar staat daar ook niet iets in over gelijkwaardigheid en niet discrimineren ed?

Welke feiten en welke achterbakse methoden?

De vraag is: mag ik, als leraar of school, betaald door gemeenschapsgeld, een kind leren dat Joden/negers/homo's/moslims/refo's (of vul bepaalde groep/ras in) minderwaardig/slecht/kwaad (of vul iets anders negatiefs in) zijn?

Of leren we kinderen met gemeenschapsgeld gewoon rekenen, taal, andere vakken en nog wat over nederlandse normen/waarden/wetten (dat is allemaal feitelijke informatie, geen gepreek).

Het uitsluiten van religieus onderwijs van overheidssubsidies, terwijl ander levensbeschouwelijk onderwijs wel gesubsidieerd wordt, is een achterbakse methode. Je discrimineert mensen omdat je denkt dat ze de mogelijkheid hebben om te discrimineren ongeacht of ze het doen.

Als scholen sexualiteit alleen op algemeen niveau willen behandelen zonder in te gaan op variaties, dan is dat hun goed recht. Ik moest danook glimlachen toen ik Martin's verhaal las over de school, die aangaf dat homosexualiteit niet speelde op hun school. Homosexualiteit speelde op mijn oude school ook niet; sexualiteit speelde al niet voor de schoolleiding. Hun positie was toendertijd dat sexualiteit tot de privé-sfeer en dus tot de verantwoordelijkheid van de ouders behoorde.

Hetgeen overblijft zijn de excessen die plaatsvinden, maar de vraag is of die excessen als onderdeel van discriminatie moeten worden behandeld of als onderdeel van mishandeling. Als pastorale werkers zich bezig gaan houden met psycho-therapeutische behandelingen, dan gaat dat eerder richting kwakzalverij. Een potenrammer wordt opgepakt voor mishandeling en niet voor discriminatie, zelfs als hij dat doet vanuit een religieuze overtuiging.

Als scholen sexualiteit alleen op algemeen niveau willen behandelen zonder in te gaan op variaties, dan is dat hun goed recht. Ik moest danook glimlachen toen ik Martin's verhaal las over de school, die aangaf dat homosexualiteit niet speelde op hun school. Homosexualiteit speelde op mijn oude school ook niet; sexualiteit speelde al niet voor de schoolleiding. Hun positie was toendertijd dat sexualiteit tot de privé-sfeer en dus tot de verantwoordelijkheid van de ouders behoorde.

Op een school vol pubers speelt sexualiteit altijd. Ik herinner me trouwens een leraar van die school die een lans brak voor homosexuele collega's en een ander die re flwauwe grappen over vertelde (zijn grappen waren sowieso flauw). Een school is meer dan rekenen en taal. Waarom zou je kinderen wel geschiedenis leren (wat zoveel jaren geleden allemaal gebeurde) en geen dingen die hier en nu heel dichtbij zijn.

OK, Jacques, volgens mij is bestudering van een godsdienst (zoals bij de opleiding Godsdienstwetenschappen van de Universiteit Leiden, waar jij op doelt) iets totaal anders dan religieus "onderwijs". Als de samenleving wil investeren in sport en kunst, dan is dat wat mij betreft een totaal andere discussie. Waarom zou je het één met het ander willen verwarren?

Lees het dan ook letterlijk.

Misschien wel. Zoals ik al zei: "Als de samenleving wil investeren in sport en kunst, dan is dat wat mij betreft een totaal andere discussie."

Algemene sociale vaardigheden aanleren is niet het onderdeel dat ter discussie staat (althans niet van mijn kant, Johan blijkt daar andere gedachten over te hebben). Maar zelfs daar zie je momenteel een enorme moralisering vanuit de overheid.

De vraag is of intieme, individuele zaken onderwezen moeten worden en daar heb ik mijn bedenkingen bij. Dat zijn opvoedkundige zaken die als eerste bij de ouderlijke verantwoordelijkheid liggen en mocht er een derde partij nodig zijn, dan is het jeugdwelzijnswerk vele malen effectiever.

Jacques, je blijft me misbruiken. Lees me goed of laat me erbuiten. Ik sluit me aan bij Matthijs.

Als het aan Marting lag was iedere basisschool een kelderbox van vrijdagavond tot zondagochtend? ;)

Ik zeg het ook maar gekscherend. Het lijkt me niet wenselijk scholen expliciet te verplichten de seksuele ontwikkeling van hun scholieren te faciliteren. Het lijkt me wel wenselijk scholen te verplichten hun scholieren neutraal te informeren over het bestaan van diverse seksuele geaardheden, net als het bestaan van diverse geloofsovertuigingen, politieke overtuigingen, talen, werelddelen, kunstvormen, etc.

Homosexualiteit wordt maatschappelijk nu eenmaal niet geaccepteerd in dezelfde mate als heterosexualiteit dat wordt. Die acceptatie moet je breed bepleiten, niet op scholen forceren.

Van onze eigen D66 website over de begroting OCW 2010:

D66-Tweede Kamerlid Boris van der Ham wil dat het kabinet de bezuiniging op de versterking van het homovriendelijke klimaat op scholen terugdraait. Dat is hard nodig nu uit onderzoek van de Onderwijsinspectie blijkt dat een op de twee leerlingen de school niet beschouwt als een veilige plek om uit te komen voor je homoseksualiteit. Het kabinet wil 70.000 euro bezuinigen. Van der Ham stelde bij de behandeling van de begroting van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap niet alleen voor deze bezuiniging terug te draaien, maar ook nog eens 80.000 euro extra uit te trekken voor de voortgang van het project De Roze Olifant.

De Roze Olifant stelt leerlingen in staat om homovijandigheid op scholen zelf aan te pakken. Van der Ham: “Op veel scholen blijkt het onderwerp homoseksualiteit nog altijd een groot taboe. Homofobie, en zelfs discriminatie, komen nog steeds voor. De Roze Olifant ondersteunt homo- en lesboleeringen die het onderwerp op hun school bespreekbaar willen maken. Het probeert op scholen een sfeer te creëren waarin op een normale en prettige manier gesproken kan worden over homoseksualiteit.”

Van der Ham heeft goede hoop dat zijn voorstel een meerderheid in de Tweede Kamer zal halen. “Het gaat om een bedrag van slechts 150.000 euro”, zo vertelt hij. “Zo’n kleine investering kan voor veel leerlingen een wereld van verschil betekenen.” Tijdens het debat in de Tweede Kamer zei minister Plasterk al ‘sympathiek’ tegenover het voorstel van Van der Ham te staan.

De Minister van OCW (Plasterk) heeft inmiddels toegezegd dat hij voor De Roze Olifant € 150.000,- zal vrijmaken in zijn begroting.

Dus o.a. via de Roze Olifant. Maar sociale acceptatie moet ook bevochten worden. Bijna geen enkele emancipatie is zonder strijd verlopen.